Column Manon Meijers: Winter is voor mij écht geen feest

Winterfeest is voor mij een woord dat ik niet snel in de mond neem. Heus, ik begrijp de associatie met Kerstmis en Oud & Nieuw en kan als ik m’n best doe zelfs nog uitkomen op de bevroren editie van de Efteling maar als ik de woorden winter en feest hoor of lees kan ik niet anders bedenken dan dat er geen twee woorden zijn die voor mij zo weinig met elkaar te maken hebben.

Het gaat me nog niet eens zo zeer om het feit dat het vroeg donker wordt en dat de dagen zo kort zijn dat je haast het verlangen krijgt een winterslaap te houden maar dan toch altijd weer uit dat behaaglijk warme bed moet. Of dat de files zo ondraaglijk lang worden omdat het een heel klein beetje gesneeuwd heeft. Of dat die sneeuw dan na een aantal dagen (omdat de dooi intreedt waarna het uiteindelijk toch weer gaat vriezen) de straten verandert in genadeloos gevaarlijke ijsbanen. En dan moet je weten dat ik nogal lang ben en de combinatie van gladheid en zwaartekracht me af en toe doodsangsten doet uitstaan. Maar nogmaals, daar gaat het me allemaal niet zo zeer om.

Het minst feestelijke aan de winter vind ik voornamelijk de kou. En als nuchtere, praktische Hollandsche vrouw hoor ik je nu denken dat ik me daar toch zeker op kan kleden? Jawel. De wintercollecties zijn (behalve vaak erg warm) ook nog eens de meest fantastische collecties die er het hele jaar uitgebracht worden. Mooie materialen, rijke uitwerking, prachtige kleuren. Ik kan alleen zo genadeloos jaloers worden als ik die prachtige over-the-knee-laarzen (die-moeten-in-je-kast) en grofgebreide lange truien waar een kantrandje onder vandaan piept gedragen zie worden met een heel klein stukje bloot en vooral bruin been. De meeste van mijn favoriete stijliconen c.q. inspiratiebronnen wonen in Griekenland (Evangelie van Styleheroine) of L.A. (half Tumblr) en huppelen rond deze tijd van het jaar rond in de meest prachtige stukken van de wintercollecties maar met jaloersmakend blote benen of zonder sokken in hun prachtige pumps. Precies zoals je het op de catwalk ziet, zonder praktische panties. Ik ben dol op contrasten in kleding en vind daarom niets zo mooi als grove, wollige, winterse structuren die een beetje opgeleukt worden met een klein stukje blote huid. Maar als ik dat in Nederland zou willen praktiseren denk ik dat het ten eerste ondraaglijk is qua kou en ten tweede dat het er wellicht wat geforceerd uit zou zien in ons klimaat. Niet sexy.

In plaats van me druk te maken over wel of niet spraytan voer ik ellenlange discussies met mezelf over panties en maillots. 40 of 80 dernier? Mat of toch glanzend? (En voor degene die nu juichend op de bank zit en denkt het verlossende antwoord op mijn probleem te hebben gevonden: Huidskleur. Is. Nooit. Een. Optie.) Ik besluit me deze winter in pantalons te hullen. Met pumps met zonder sokken. Dan maar een keer verkouden. En na Oud & Nieuw is het alweer bijna lente, toch? Feestelijke winter!

 

Source: Caroline Roxy

Theme developed by TouchSize - Premium WordPress Themes and Websites